- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
بازنشستگی به معنای خواب بیشتر و ورزش کمتر است

به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث لاین، «کریستین سورسا»، سرپرست این پژوهش از دانشگاه تورکو فنلاند، گفت: «بر اساس تحقیقات ما، افرادی که در حال بازنشستگی هستند باید میزان فعالیت بدنی، به ویژه فعالیت متوسط تا شدید را افزایش دهند. همچنین همزمان باید از بی تحرکی طولانی خودداری کرده و نشستن را باید به دورههای کوتاهتر با پیاده روی مکرر تقسیم کنند.»
شرکت کنندگان این مطالعه، یک هفته قبل از بازنشستگی و یک هفته پس از بازنشستگی از شتاب سنج استفاده کردند.
جای تعجب نیست که آنها بیشتر میخوابیدند و در نتیجه فعالیت بدنی آنها کاهش یافت.
محققان توانستند بررسی کنند که چگونه رفتارهای حرکتی ۲۴ ساعته از جمله خواب، بی تحرکی، فعالیت سبک و فعالیت بدنی متوسط تا شدید پس از بازنشستگی فرد تغییر میکند.
نویسندگان این مطالعه خاطرنشان کردند که افزایش زمان صرف شده برای یکی از این رفتارها به طور اجتناب ناپذیری منجر به کاهش حداقل یک رفتار دیگر میشود.
در شرکت کنندگانی که از کار یدی یا صنعت خدمات بازنشسته شده بودند، خواب و رفتار بی تحرکی نسبت به فعالیت بدنی افزایش داشت. این تغییر در زنان شدیدتر از مردان بود.
برای کسانی که از کار غیریدی بازنشسته میشوند، خواب نسبت به فعالیت بدنی و زمان بیتحرکی افزایش مییابد. یافتهها نشان داد که فعالیت بدنی متوسط تا شدید آنها بیشتر از فعالیت بدنی سبک آنها کاهش یافت.
سورسا گفت: «کاهش میزان فعالیت بدنی احتمالاً با عدم فعالیت مربوط به وظایف کاری و رفت و آمد به محل کار و بازگشت به کار در هنگام بازنشستگی توضیح داده میشود.»
محققان خاطرنشان کردند که جایگزینی فعالیت بدنی متوسط تا شدید با هر نوع حرکت دیگری خطر بیماری قلبی و دیابت نوع ۲ را افزایش میدهد.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟